Николай Коростик: Польская граница (до войны)

ОРИГИНАЛЬНАЯ ТРАНСКРИПЦИЯ

А дзе тут праходзіла граніца?

Граніца праходзіла вот па вёсках прымерна. Ну як узяць з-з-з з гэтай стораны вот. Камайск, Осава. Цяпер Селішчы, Вараны. Цяпер там, тамыя Вардамічы, Саланое, Мільча. Вот. Мільча і ўжо Далгінава. Напроць вот самае Селішч быў мост чэраз эту, чэраз рэчку. Тут працякала Поня. У-у-у у этай, у этай у пойме бало… балота, рэчка Поня працякала. Нача… да-а з Крыпуль усё вот. Вот. І значыць, граніца была очэнь строгая. Пераходаў нікакух. Раньшэ было да дваццаць втарога года можна было да родственнікаў ездзіць, а патом ужо стала закрыта на замок усё. Вот. Вот якая граніца была.

А застава была польская?

Ага во. Застава бы… польскія былі. Была ў Камайску застава. Перагаворачны пункт, там былі саедзінены целефонныя связь. Цяпер у Гняздзілаве застава была. У Варанах была застава польская. У Вардамічах была і ў Мільчы была. А там ужо дальшэ ўжо Далгінава там пашло. Там Сакавічы. І туды далей пашло на, на васток. Вот.

ПЕРЕВОД НА РУССКИЙ ЯЗЫК

А где здесь проходила граница?

Граница проходила по деревням примерно. Ну вот с этой стороны Камайск, Осово, Селищи, Вороны, Вардамичи, Солоное, Мильча и Долгиново. Напротив Селищ протекала речка Поня, был мост. Граница была очень строгая – никаких переходов. До 1922 года можно было к родственникам ездить, а потом уже всё было закрыто. Вот. Вот такая граница была.

А застава была польская?

Да. В Камайске была польская застава. Там находился переговорочный пункт, телефонная связь. В Гнездилово застава была, в Воронах, в Вардамичах и в Мильче. А там дальше уже Долгиново, Соковичи, и дальше на восток.

Фотографии

Исследователь: Олег Коляго, старший преподаватель, ГрГУ им. Я. Купалы